Entry นี้ อัพโดย คุณแมว...

 

ก่อนจะบ่นอะไร

ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกคนที่หลงผิดกดดาวให้ไปในเอนทรี่[How to]ที่แล้วมากๆครับ

ตกใจเลย เพิ่งเคยได้ขึ้นฮ็อตกะเค้าครั้งแรก 

 

เขินจัง 

 

 

เอนทรี่นี้ อาจจะยาวไปซักหน่อย และค่อนข้างจะหยาบคาย..

แต่อยากให้ทุกคนที่เข้ามาแล้ว อ่านกันทุกบรรทัด แล้วคิดตามกันซักนิดนึง

 

วันนี้ไปเปิดบูธขายหูแมวมาครับ ที่งานการ์ตูนแห่งหนึ่ง

งวดนี้ัจัดกันที่ แถวๆเชิงสะพานหัวช้าง

เรื่องงานหรือเรื่องรายได้ช่างมันเถอะ ไม่ใช่ประเด็นสำหรับเอ็นทรี่นี้

แต่เชื่อเหลือเกินว่า แทบจะทุกร้านที่ไปเปิดกันงานนี้ เข้าเนื้อกันถ้วนหน้า... ling (5).gif

 

 

ประเด็นของเอ็นทรี่นี้ จะมาขอบ่น ถึงพฤติกรรมบางอย่างที่พบเห็นได้ง่ายตามงานการ์ตูน....

นั่นก็คือ... การไร้มารยาท และ ไม่มีความเกรงใจ ของบุคคลบางกลุ่ม บางคน

 

 

ขอเกริ่นซักหน่อย


เคยเห็นกิจกรรมตามห้าง ของบูธเครื่องสำอางค์ หรือประกันชีวิตมั้ยครับ?

ที่จะมีพริตตี้หน้าชะแล่ม ยืนโปรโมทบูธ โดยมีกิจกรรมเล็กๆแจกกระติกน้ำ ร่ม ของที่ระลึกต่างๆ

แต่จะมีเงื่อนไขเล็กๆน้อยๆเช่น

"ใครมีแบงค์ร้อยมากกว่า4ใบในกระเป๋าตังค์ เชิญขึ้นมาเลยค่า~"

หรือ

"บัตรประชาชนใครมีเลข3 4 5 ขึ้นมาบนเวทีเลยค่าา~"

อะไรทำนองนี้ครับ 

ใครที่มีคุณสมบัติตามที่เค้าประกาศ ก็ขึ้นไปรับรางวัลบนเวที

กิจกรรมเล็กๆ เพื่อดึงคน  สามารถร่วมสนุกได้ทุกคน

 

 

ทีนี้.... ในงานการ์ตูนที่ไปวันนี้ ก็มีอะไรทำนองนี้เช่นกันครับ....

เป็นกิจกรรมภายในงาน เนื้อหาก็คล้ายๆกันคือ

พิธีกรบนเวทีจะขานคุณสมบัติต่างๆ ใครที่มีตามที่เค้าบอก ก็ให้ยกมือแย่งกัน 

 

มีคนให้ความสนใจกันพอสมควร ทั้งหัวเขียวหัวดำ และหัวสีๆ ยืนออกันหน้าเวที

รอฟังคำประกาศของพิธีกรว่าต้องการคุณสมบัติอะไรบ้าง..

 

มันก็เป็นอะไรที่น่าสนใจดีในความคิดไอ้แมว

แต่มันเริ่มไม่น่าสนใจ เมื่อพิธีกร ประกาศออกมาว่า....

"ใครที่มี "โดจิน" ชูขึ้นมาเลยครับ!!!"

(**สำหรับผู้ที่ไม่รู้จักโดจิน ขออธิบายสั้นๆว่ามันคือ หนังสือทำมือชนิดหนึ่ง

เป็นการ์ตูน ที่ผู้ทำเขียนเอง พิมพ์เอง และขายเองตามงานการ์ตูน)

 

สิ้นประโยค พวกที่ยืนออกันหน้าเวที แม่งไม่มีโดจินติดมือกันซักคน 

แล้วจะทำไงล่ะ  ก็วิ่งหากันสิทีนี้ 

งานการ์ตูน โดจินหาซื้อง่ายซะยิ่งกว่าซื้อผักกาดขาวจากตลาดสดเสียอีก 

 

นรกล่ะครับ ไอ้พวกหัวโปกทั้งหลาย แม่งกรูกันไปหาร้านโดจินที่ใกล้ที่สุด 

หนึ่งในนั้น คือบูธ ด้านหลังบูธไอ้แมว

มีไอ้หัวเขียว ยืนหน้าสล่อนกันเต็มหน้าบูธเค้า  >>> mellow.gifmellow.gifmellow.gifmellow.gifmellow.gifmellow.gifmellow.gifmellow.gifmellow.gif

 

 แว๊บแรกไอ้แมวคิดว่า ก็ดีนะ จะได้ขายกันได้บ้าง งานมันเนื่อยๆมา4 5ชั่วโมงแล้ว...

แต่กลับคิดผิดครับ

มีประโยคนึง ที่แหวกอากาศออกมา กระแทกหน้าเจ้าของบูธโดจินคนนั้น แล้วชิ้งเข้้าหูไอ้แมวอีกที...

 

"ขอยืมหน่อยครับ" 

 

 

ประโยคสั้นๆ กระชับๆ แต่หลายครั้งเพราะแม่งยืนกัน 5 6คน......

 

เย็บโดเรม่อน!!

ร้านรวงเค้านั่งเหงากันมา4 5ชั่วโมง ขายก็ขายกันแทบไม่ได้ มึงจะยืมกันง่ายๆงี้เลยเหรอวะ!!

ได้ยินดังนั้นเลยหันหลังไปดูเหตุการณ์ ภาพที่เห็นคือ 

เด็กหัวเขียวหัวโปก ยืนเต็มหน้าบูธดังกล่าว

ด้วยสีหน้ากระเหียนกระหือรือ หวังจะหยิบยืมโดจินไปให้ได้ 

 

เจ้าของบูธปฏิเสธไปอย่างสุภาพว่า ให้ยืมไม่ได้จริงๆ 

 

โอเคครับ 

ถ้ามันจบแค่นี้คงไม่เอามาบ่น การยืมของกันไม่ใช่เรื่องเสียมารยาท แต่เรื่องต่อไปนี้สิครับ.....

มีไอ้เหี้ย หัวเขียวตัวนึง เห็นว่ายืมเล่มที่ขายไม่ได้

แม่งเลยฉวยเอาเล่มที่วางไว้เป็นตัวอย่างสำหรับลองอ่าน  แล้ววิ่งไปหน้าเวทีหน้าตาเฉย mellow.gif

ชิบหายแล้วไง 

เหล่าเพื่อนฝูงที่ออกันอยู่ตรงนั้นเห็นว่ามีคนฉวยได้โดจิน แล้วกำลังจะกลับไปทีเวทีแล้ว

เมื่อมีคนเปิด ก็เลยมีคนตาม

 

แม่งก็เลยพากันหยิบเอา โดฯสำหรับขาย ที่วางอยู่บนโต๊ะไปคนล่ะเล่ม อย่างหน้าไม่อาย

ทิ้งเจ้าของร้าน ยื้นมือไปคว้าอากาศ กับสายตาที่มองตามแผ่นหลังของไอ้เวรตะไล4 5ตัวนั่น

ไม่มีถ้อยคำใดๆหลุดออกมา ได้แต่ก้มหน้าก้มตา จัดกองโดฯ ที่ระเกะระกะจากเหตุการณ์เมื่อครู่...

 

 

คือไม่ได้ห้าม ไม่ให้หยิบยืมของกันหรอกนะครับ 

แต่ไอ้การที่ไปยืมแล้วพอเค้าปฏิเสธ ก็ยังจะใจเรื้อน หยิบของเค้าไปปหน้าด้านๆแบบนั้นอีก

มันทุเรศครับ...

 

 

และเผื่อไอ้พวกหัวโปกทั้งหลายในเหตุการณ์นี้ได้ เข้ามาอ่าน...

ตั้งใจฟังกูให้ดีๆนะ...

 

 

 

 

 

 

ไอ้พวกเหี้ย!

 

 

เจ้าของบูธโดจินนั้นเค้าโกรธพวกมึงรึป่าวกูไม่รู้หรอกนะ 

แต่กูโกรธ 

จริงอยู่กูไม่เกี่ยวหรอก แต่ในฐานะคนชอบวาดรูปเหมือนกัน กูบอกเลย กูโกรธ!!

พวกมึง เคยนึกถึงหัวอกคนอื่นเค้าบ้างมั้ย?

โดจินเล่มนึง เค้าต้องใช้เวลาเท่าไหร่ ถึงจะออกมาเป็นรูปเป็นร่างได้ 

พวกมึงคิดกันบ้างมั้ยว่า  เค้าตั้งใจทำออกมาเพื่ออะไร?

ให้พวกมึงเอาขึ้นไปตอบเอารางวัลบนเวทีเหรอ?  

 

ถ้ามันเป็นโดฯนำเข้า โดฯญี่ปุ่นก็ว่าไปนะ

แต่นี้มันโดฯของเค้าเอง เค้าตั้งใจเขียนมา เสนอขายคนที่สนใจงานของเค้า

เค้านั่งขายกันมา 4 5ชั่วโมงเนี่ย ได้มั่งไม่ได้มั่ง

แล้วยังต้องมาเจอพวกมึงทำสันดานเสียๆใส่อีกเหรอ

ไม่เห็นหัวเค้าเลยรึไง 

ถ้ามึงจะมาแย้งว่า "ขอยืมหน่อยไม่ได้ รึไง ไม่มีน้ำใจเลย" มันก็ไม่ถูกว่ะ

แล้ว "น้ำใจ" ของมึงล่ะ? สมมุติมึงเอาของเค้าไป แล้วเสือกได้รางวัลบนเวทีมา

น้ำใจที่มึงจะให้เค้าล่ะ โดฯปกยับๆเอามาคืน  กับหน้าร้านระเกะระกะอย่างงั้นเหรอ?

 

มึงอยากได้เอาไปร่วมกิจกรรม ขอยืมแล้วเค้าปฏิเสธ มึงก็ซื้อของเค้าไปสิ...

ไม่ใช่มาฉวยเอาไปแบบนี้ เห็นแก่ได้ เห็นแก่ตัว ไม่นึกถึงใจเขาใจเรา ไม่มีจิตสำนึก

ขาดคนเอาใจใส่ พ่อแม่ไม่รัก พ่อมึงปลวก! แม่มึงด้วย! 

 

 

 

อย่าให้ไอ้แมวต้องด่าพวกมึงว่า

"พ่อแม่ไม่สั่งสอนเหรอไงวะ ไอ้สัด!!"

เลยนะครับ

ทำอะไรหัดเกรงใจคนรอบข้างเค้าบ้าง ไม่ใช่ว่าโลกนี้มีมึงแค่มึงกับเพื่อนมึง 

โชคดีแค่ไหนแล้วที่เค้าไม่เอาเรื่อง 

 

รู้กันมั้ย พฤติการณ์ที่ทำกันในวันนี้มันเอาผิดตามกฎหมายได้...

 

ผิดยังไงฟังไว้ เป็นวิทยาทาน

พอเค้าไม่ให้ยืม มึงก็เสือกหน้ามึน ดันทุรัง เอาโดจินของเค้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาต 

ถ้าเล็กๆน้อยๆ

เค้าอาจจะแค่บังคับมึงซื้อ

เพราะเค้าไม่ให้ยืม แต่เค้าอยากจะขาย 

 แล้วถ้ามึงจะปฏิเสธว่า เอาไปแต่ไม่ได้ต้องการจะซื้อ.. งั้น.....

 เท่ากับมึงเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยทุจริต เป็นลักทรัพย์ 

แค่นั้นก็ชิวๆ ติดคุกไม่เกิน3ปี ปรับไม่เกิน6พัน monk017.gif

 

แต่ การลักทรัพย์โดยฉกฉวยเอาซึ่งหน้า เป็น วิ่งราวทรัพย์  

ติดคุก 5  ปีหรือปรับไม่เกินหมื่น....monk017.gif

 

ถามว่าคุ้มมั้ย?....

คนไทยใจดี ไม่ชอบมีเรื่องมีราว เค้าไม่เอาเรื่องมึง นับว่าบุญกบาลเหม็นเขียวของมึงแค่ไหนแล้ว 

 

แล้วถ้าเค้าไม่ใช่พวกหัวหมอแต่เป็นพวกมือไวตีนไวแทน มึงจะนึกสภาพมึงออกมั้ย ?

 

 

ทำอะไรรู้จักคิดกันซะมั่ง 

 

ลองมาทำอย่างงี้กะร้านไอ้แมว พ่อจะเตะตัดขาให้หน้าทิ่มเลยเชียว..... 

เตะแล้วกูจะแกล้งไม่รู้ไม่ชี้ด้วย!

 

 

แล้วมันไม่หมดแค่นั้น 

เล่าต่อจาก พวกเฮโลกันหน้าบูธโดจิน 

พอมันได้ของไปสมใจ แม่งก็วิ่งไม่คิดชีวิต

คือมันวิ่งเหมือนคิดว่าตัวเองเป็นพระเอกการ์ตูนกีฬารึไงไม่ทราบ 

แต่แม่ง สับมือวิ่งเป็น  อูเซน โบลต์ เจ้าของสถิติวิ่งร้อยเมตรระดับโลกเลยไอ้หอกหัก!

 

แล้วก็ไปชนเข้ากับพี่ตูม   ที่ปกติแกจะแต่งเป็นกันดั้มกล่อง ซึ่งวันนี้มาในเครื่องแบบทหารอากาศ

แต่เครื่องแบบไม่ได้ช่วยอะไร เมื่อเจอไอ้บ้าห้าร้อย  ที่รีบไปแย่งรางวัลหน้าเวทีชนเข้าจังเบอ

ผลก็คือ พี่ตูมล้มก้นจ้ำเบ้ากลางงาน พี่เค้าไม่ว่าอะไร ได้แต่เดินอายๆไปที่อื่น

 

ถามว่าพี่เค้ายืนขวางทางมั้ย?

ตอบว่าไม่ครับ เค้า ยืนคุยกับเพื่อน อยู่บริเวณเวทีแต่ก็อยู่ริมทางเดิน ไม่ได้ไปขวางทางใคร 

 

ถ้ามึงอยากวิ่ง...

มึงก็ไปจ็อกกิ้งที่สวนลุมเถอะไอ้ฟาย~ 

 

 

ถ้าสมมุติว่า... คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นไม่ใช่พี่ตูม 

แต่เป็นตากล้องคอสเพลซักคน 

ที่สะพายโคตรพ่อโคตรแม่กล้องของเค้าซักตัวนึง..monk026.gif

แล้วมึงไปชนเค้าล้ม เลนส์แตก แฟลชหัก....

จะรับผิดชอบไหวมั้ย? คุ้มมั้ยกับรางวัลไม่กี่ตังบนเวที

แลกกับค่าเสียหายของกล้องราคาเหยียบหมื่น หรืออาจจะหลายหมื่น...

คุ้มมั้ยไอ้สัด! คุ้มมั้ย!! 

 

คิดสิคิด..ไอ้ควายย!!

อย่าหาว่าไอ้แมวพูดรุนแรงเลย ไอ้คนแบบนี้มันควรโดนด่าซะมั่ง 

 

พิธีกรก็พอพิธีกรนะครับ อย่าคิดว่าจะรอดครับ

คือผมเข้าใจในเจตนาดีของพวกคุณที่ต้องการให้งานมันคึกคัก ซื้อง่าย ขายคล่อง

ร้านรวงจะได้มีกำลังใจ  งานต่อๆไป ก็อยากมาดีลด้วยอีก 

แต่รบกวนซักนิดนึงเถอะครับ เวลาจะประกาศไอ้กิจกรรมทำนองนี้

ช่วยระบุกันแบบชัดๆไปเลยเถอะว่า

"คนที่ "ซื้อ" โดจินมา~ ต้ิองซื้อมาเท่านั้นนะครับ/คะ" 

"คนที่ซื้อพวงกุญแจการ์ตูน จากบูธในงาน~"  

แต่ก็ต้องขอชมอย่างนึง

 ไม่แน่ใจว่าเพราะเห็นในสิ่งเดียวกับที่ผมกล่าวมาในข้างต้นรึป่าว

ทำให้กิจกรรมนี้ในรอบเย็น เลือกประกาศของที่ติดตัวไม่ต้องวิ่งสับขากันเหมือนช่วงบ่าย 

เช่น "ใครมีเข็มขัด" "ใครมีแหวน" เข้าท่าครับในจุดนี้  ถ้าส่งเสริมการขายไม่ได้ผล

สู้ทำแบบนี้ คนอื่นจะได้ไม่เดือดร้อนดีกว่าครับ

 

 

ใครก็ตามที่เคยทำหรือทำอยู่ กับพฤติ